„Св. Никола“ - село Манастир средновековна македонска православна црква и духовен центар

Црква „Св. Никола“ - село Манастир средновековна македонска православна црква, во Мариовскиот манастир- област Мариово. Се одликува со исклучителна архитектонска градба и прекрасен богат фрескоживопис, една од ретките во Македонија.


Во црквата се насликани значајни претстави на житието на св. Никола, големите празници посветени на Исус и на Богородица, на пророците и на други светители. Црквата е живописана во 1271 година и е еден од најзначајните споменици на културатакој содржи извонредни фрески, какви што се „Св. Богородица со ангелите“ и „Св. Никола“. Овој тип на сликарство е застапен само во црквата во Курбиново и во катедралната црква „Св. Софија“ во Охрид.

ИСТОРИЈА


Посебна единица на манастирската црква е таа што е трикорабна базика која е посветена на три светии: централниот кораб е посветен на Света Богородица, северно на Свети Архангел Михаил, а јужниот на Свети Никола фази на градба. Црква започна со градба во 1095 година, а после тоа дека градба се повлекува од 1266 година кога ќе го обнови игуменот Акакиј кој го предлага викал Јоаникиј. Самитот го користи фрескоивопис што беше изведен за пет години. Постарата црква, од која забележува делови во внатрешноста, е подигната во 1095 година, а ако се постави ако се изгради во 1266 година, додека се живее во 1271 година. Телемит на поставената црква верува дека биле поставени од страна на протостаторот Алексеј, роднина на византискиот цар Алексеј I Комнин. Ова се потврдува според натписот на централниот кораб е започнат со тоа што црквата е подигната во 1095 година од страна на протостраторот Алексиј кој е роденна - стрико, вујко или тетин на византискиот цар Алексиј Комнин [5]. Од подоцнежни истражувања знаете дека црква би била возобновена во 1271 година, од кога ќе се замиете и целиот живопис со натписите. За изградба на 1095 година е запишано во натпис на јужниот и северниот ѕид на централниот кораб. Според еден натпис на грчки јазик од 1560 година, живописот во црквата станува од 1271 година. Понатамошна историја на манастирот може да се следи само по некои делумно сочувани фрески на фасадата со еден натпис и три словенски записи испасани со остаток предмет на ферските [5]. Живописот на јужната и западната фасада е од XVI век според 1506 година, а го зачува на словенски јазик ако остане предмет ќе се појави од 1592 година. Ова укажува дека во манастирот подолго време има калогери кои го познаваат словенечкото писмо, ако имате билети за Македонци или Словени. Ваквите факти повторно укажуваат на тоа дека манастирот постоел и ако тој има монашки живот и во отоманско време и тоа не е само од XVI век по натаму, бидејќи и пред XVI век, ако според народот се предава Турците кон Марио ќе покажат внимание. Други документи за подобриот период на исклучување на XIX век, не се сочувани. Иконите кои се наоѓаат денес во црква од 19 век, што укажува на обемот на реставраторите заради ова време.


ГРАДБА


Архитектонскиот тип на манастирската црква има трикорабна базилика, [3] налик на катедрална црква, каква што е Света Софија во Охрид. Според стилот, таа сака да го добие својот главен средновековен византиски вид, од кој може да има само оваа црква, има само 4 на подрачјето на Македонија. Јасен доказ за староста на црквата е пронајден фрески во внатрешноста кои ги сакаат и од XIII век, како и застапеност на натписи на глаголица и друг архитектонски изглед на манастирска црква. Живописот потекнува од 1271 година е дело на зографот Јован кој работел и во манастирот Св. Архангел Михаил во Варош. Тој ги содржи и ретки фрески на кој го покажува личности од стариот и новиот завет, меѓу кои и испосникот пустиник старец Онуфриј. Пред влезот, како и во внатрешноста на црквата, има мермерни спои од римското време, а на кој простор има и средновековна некропола.


Во времето на конзерваторските работи на црквата се преземени археолошки ископувања во северниот дел на манастирскиот двор каде што се откриени 12 гроба со конструкции од камени плочи или делумно оградени со камен.


Во 2013 година, археолошкиот дизајн го забележа околу јужниот, западниот и северниот дел на црквата, со што се очекува да се заинтересирате за науката за објектот. [4] При овие активности, извршени и конструктивна консолидација на темелите на црквата, при што биле откриени и теми на еднокорабната црква од XI век. Предходните истражувања билети спроведени во рок од минатиот век во 1990-тите години.

ЖИВОПИС


Фрескоживописот во внатрешноста на црквата датира од XIII век и е во релативно добра состојба. Во првата зона се претстави свечености во цел раст, меѓу кои се издвојуваат: Св. Димитрија, Св. Ѓорѓи, Св. Теодор Тирон и Теодор Стратилат. Во втората зона е насликана допојасни фигури на светители, а во третата фаза од животот на Исус Христос. Во јужниот кораб се илустрирани сценарија од Свети Никола, а во северниот режим на композиција што е претставен јеромонахот Акакиј, кој може да го држи моделот на црквата. Анализата на фрескоживописот во црквата покажа дека работи повеќе зографии. Само што го нагласува рефендарот ѓакон Јован, бидејќи смета дека е само еден лик со зографот рефендар ѓакон Јован, вашиот избор ќе биде посветен на Свети Ѓорѓи од историската црква во Струга што сакате од 1266/67 година.

КОНЗЕРВАЦИЈА


За кратко на 2015 година започна да се изведува конзервација и реставрација на фрескоживописот во црквата во рамките на првата фаза од производот за конзервација на црквата, според понудената програма за прилепскиот завод и музеј, за финансирање на производот за култура. Во оваа прва фаза биле вклучени петмина конзерватори од Прилепскиот и Битолскиот завод и музеј, како и членовите на Националниот конзерваторски центар, за да се надминат и механички санирања на телата на фрескоживописот.

Во рамките на можноста за планирање и изведување на две други фази: чистење на солитет и чистење на исчезнување. Како завршна фаза да се планира ретуш, што ќе успее во следните две години, со што фрескоживописот ќе добие автентичен изглед.



29060043_2016680208590936_36926234558838
  • Facebook

© 2020 Аналитикум / Analitikum